Assalamu’alaikum and konnichiwa minna san. Hmm just came back from work.. and today quite a busy day for me. Preparing accounts, calculating total income for the month.. paying staff’s salaries… well have to take over my mom’s task since she’s away to Sarawak for a week for seminar by Ministry of Education and probably will be back this Sunday. Well lot’s of money in my hands but yet.. sigh it was not mine.. huhu if it was mine.. I would be very happy indeed.. (grinning by himself) well I guess I have to live for what I received now and work hard so this institution can grow and gain more. Well probably will save whatever I have now in order to support myself for studies next year on January. Yeay, thank you Allah as HE knew everything that I wished for in life. All I can do now is pray hard so all I planned this time going well and insya-Allah in another 3 years, I’ll be able to obtain what I wished for. hehe Kak Pah, if I make it.. this shall be my present to you as a token of our friendship. Well who says my life was that easy right?. Well I believe there are many obstacles waiting for me ahead. But insya-Allah, with the experience and all challenges I faced in the past shall guide me and provide me with enough strength to move forward. To all my real friends out there, thank you for your concern. With god’s will we’ll meet again. Hehe utk Nor.. abg tahu nor yg hantar mesej secret admirer tu.. Just want to play along.. jgn marah ek?.. hujung bulan nie abg gi jemput kat uitm.. kita gi makan-makan.. abg belanja, Nor bayar.. boleh? huhu. Okay everyone. Take care and may god bless you all. Wassalam.

Greetings once again. Well today just recovered from a terrible fever. Well never thought that I can catch a fever only from exposing myself in the rain. Haha.. well it seems my body resistance was not that strong as expected. Anyway that time I was helping my mom by doing some gardening. Re-Engineering the whole landscape for our beloved institution. I was so excited so I decided to give full support and help out as much as I can. After all doesn’t helping out parents is the best thing to do as a child. I’m glad, although I’m having the worst moments in my life, I still have my parents around to grab me from falling further, along with true friends. Well this experience also taught me a lot about true friends. Now I realized friendship is not something that can be taken easily. I shouldn’t give in too much. It’s seems I’m too soft in evaluating people and tend to be too nice. I admit I myself also was too ambitious sometimes and underestimate my true potential. Lots of bad decisions made in the past. But hey those are lessons to be learnt right? That’s life. Well after a few weeks of organizing and reconstructing my life again and preparing my self for the first step for a journey of a thousand miles, I decided to leave all the bad things behind. I’ll pray that I will no longer look back. What important for me is what happened today and what will happened in the future. True friends will remain in my heart, the rest will perished and folded together in a memory folder that I will never touch again. Leave me be if you think that’s the best of it. If not, then find somebody else to poke with. I’m no longer a favourite subjects and so do you to mine. Well starting tomorrow, Sept 24th 2005 will be a new day for me. As Ramadhan will approach us, this shall be a field for me to put my inner strength into test. So let’s prepared ourself. Until then sayounara the old me. Marhaba the new me, insya-Allah

Wassalam.

Greetings.. huhu sorry it slipped off my mind, take a look in my photo album. New album, entitled; Pesona Bistari Annual Trip 05 to PETROSAINS. A sweet memoriesfor me and my family. The first trip for our institution. Have a peek. For those who has enquiries.. here is how you can reach us;

Assalamu’alaikum and pleasant to all. Waah, something happened yesterday that really motivates me. Never expect most of SMKBBSBians are good in being entreprenuers. Driving back from work yesterday while listening to light and easy… at the corner of the road, I saw 2 people. "Macam kenal…" then I parked my car and walk towards the stall and surprisingly… it was Syed Azhar and the gang. Congrats guys, starting your own business eh? It’s the second group I met. Before this is my old friend from Kampung Melayu Sg Buloh, who’s now owned a small restaurant in Medan Selera Sungai Buloh (tempat lepak Amirullah, Shukor, and the gang. oops kene sebut sumer nanti ada yg kecik ati lak.. ok here goes, shukor, amirullah, saipul, hisham and ntah arr sorry yg mana nama x sebut, Amir bgtau aku nama2 nie jerr ngeh2). Neat guys. I can’t do much to help you all except to promote you guys. All SMKBBSBians, gi laa singgah gerai our "mr. bean" tu. Didoakan semoga perniagaan korang lancar. Btw.. nk tahu lokasi gerai tu, opposite KFC and Bank Rakyat, jalan ke Bukit Rahman Putra. Singgah2 laa ek. Oit Shukor, Hisham biler nk start progress nie.. Pn Maziah now in UM doing her Masters, Pn Jumilah busy with her arts and culture activities.. maklumlah president Yazer AF3 FC.. and now coordinating Hari Co-Cu for our beloved skool. Next year, gath all batch and mungkin akan ada cadangan utk Alumni.. Jom minta anak bekas VIP tu jd leader.. ngeh Skin Sakuraisho a.k.a Sakiinah utk handle(get the info from Shukor 2 days ago masa gi shopping sakan kat Low Yat Plaza -  Shukor and Hisham.. ko dera kete aku ek.. tak pasal2 kene buat tuning arinie.. nk claim pasni leh?.. Lenkali nk shopping tu tgk laa saiz kete dulu nie tak.. beli barang macam aku bawak lori pikap jerr haha no offence, enjoying myself kuar ngan korang walaupun missed my appointment yg gladly cancelled and walaupun kete aku bkn lah mercedes atau volvo, tetapi, dilayan oleh jockey kat bukit bintang tu bagaikan ianya sebuah kete jaguar haha siap parking kat boulevard pintu masuk utama Low Yat Plaza tu sederet ngan kete2 yg besau2 tetiba ada kete kecik.. fuhh, and Shukor trimas for seketul ayam KFC yg aku x abis makan tu.. huhu, sorry, perut dh kecik, tak chubby mcm masa sekolah dulu) Anyway gud luck to anyone who knew or known by me. Wassalam.

"Praying for something better then today when I wake up tomorrow or I would rather sleep forever"
^_^ V  ~PeAcE~

GRADUAN & ISU PENGANGGURAN

Dato’ Seri Prof. Dr. Ibrahim Abu Shah

Naib Canselor UiTM

Kertas
pemikiran ini dibentangkan pada Persidangan Pertama
TNC(A)/Dekan/Pengarah Fakulti/Pusat IPTA yang diadakan di Universiti
Putra Malaysia pada 21 & 22 Julai 2004.

1.0 Pendahuluan

Sehingga
kertas ini disediakan, peratusan kadar pengangguran negara dicatatkan
pada kadar 3.8 atau melibatkan seramai 0.387 juta orang (Jabatan
Statistik Malaysia). Bancian yang dibuat sehingga tahun 2002
menunjukkan di Semenanjung Malaysia, peratusan penganggur yang
tertinggi adalah daripada kumpulan umur 20-24 tahun (36%), diikuti
kumpulan umur antara 15-19 tahun (27.2%). Statistik daripada sumber
yang sama juga menunjukkan 45.5% perempuan daripada kohort 20-24 tahun
menganggur manakala di kalangan lelaki daripada kohort yang sama,
melibatkan sebanyak 30.2%. Dari
segi lokaliti, kira-kira 70% penganggur di luar bandar terdiri daripada
kumpulan umur antara 15 hingga 24 berbanding 60% di bandar.
Perbandingan antara lelaki dan perempuan pula menunjukkan bagi kumpulan
umur berkenaan, sebanyak 55.5% dicatatkan di kalangan perempuan
sedangkan bagi lelaki adalah di sekitar 44.3%. Daripada keseluruhan
penganggur yang terlibat dalam bancian berkenaan, majoriti (64.7%)
adalah terdiri daripada mereka yang mendapat pendidikan di peringkat
menengah, diikuti peringkat tertiari (21%), peringkat rendah (11.8%)
sedangkan selebihnya (2.6%) tiada pendidikan formal.

Di
Sabah, menurut bancian 2002, peratusan tertinggi penganggur adalah
daripada kumpulan umur 20-24 tahun (17.3%) dan kumpulan umur 25-29
tahun (15.7%). Gabungan kedua-dua kumpulan umur tersebut– antara 20
hingga 29 tahun – mengikut kumpulan masing-masing menunjukkan sebanyak
34.7% penganggur perempuan berbanding 32.0% di kalangan lelaki.
Peratusan tertinggi penganggur di bandar (17%) adalah daripada kumpulan
umur 20-24 tahun berbanding 17.6% di luar bandar. Sebanyak 45.8%
daripada penganggur di Sabah mencapai tahap pendidikan sehingga
peringkat menengah, diikuti peringkat rendah (33.5%), tiada pendidikan
formal (10.6%) manakala selebihnya (10.2%) mencapai peringkat tertiari.

Di
Sarawak, penganggur daripada kumpulan umur 20-24 mencatatkan peratusan
tertinggi (39.8%), diikuti kumpulan umur 15-19 (26.6%). Peratusan
tertinggi, iaitu 40.7% penganggur di kalangan lelaki terdiri daripada
kumpulan umur antara 20-24 tahun manakala di kalangan wanita pula
mencatatkan peratusan sebanyak 38.9. Peratusan tertinggi penganggur di
bandar dan luar bandar adalah daripada kumpulan umur 20-24 tahun, iaitu
masing-masing sebanyak 43% dan 36.7%. Majoriti penganggur di negeri ini
(63.9%) mencapai tahap pendidikan pada peringkat menengah, diikuti 14%
pada peringkat rendah, 13.1% pada peringkat tertiari manakala
selebihnya (9%) tiada pendidikan formal.

2.0 Pengangguran Siswazah: Latar Belakang Isu

Pengangguran
berkait secara langsung dengan soal pembangunan sumber manusia. Dasar
Pembangunan Nasional (DPN) negara ini – misalnya melalui Rangka
Rancangan Jangka Panjang (RRJP1, 2 & 3) – memberikan keutamaan yang
jelas kepada pembangunan sumber manusia. Tatkala mengulas mengenai
laporan bahawa hanya 14% daripada 9 juta pekerja di negara ini yang
mempunyai pendidikan tertiari, Menteri Sumber Manusia, Dato’ Fong Chan
Onn (kini Datuk Wira) menyebut kerajaan mensasarkan sebanyak 35%
daripada tenaga kerja negara ini akan mencapai pendidikan tertiari
menjelang tahun 2010 (New Straits Times, 2 Julai 2003).

Tidak
lama kemudian, pada 6 Ogos 2003, beliau mengumumkan pula bahawa
Kementerian Sumber Manusia akan memfokuskan kepada kursus-kursus yang
khusus untuk melatih kira-kira 15,000 graduan menganggur di bawah Skim
Latihan Graduan melibatkan peruntukan sebanyak RM100 Juta. Sebanyak 94
peratus daripada 24,728 siswazah lepasan institusi pengajian tinggi
(IPT) di negara ini yang mendaftar untuk mengikuti skim tersebut
merupakan golongan bumiputera, manakala yang lain: 3.7% siswazah Cina
dan 1.6% siswazah India.
Program sangkutan dan latihan di kalangan siswazah menganggur ini
dilaksanakan secara khusus pada November 2001 dan melibatkan 8 skim.
Program ini bagaimanapun sudah pun dihentikan. Pada Bajet 2004 lalu
kerajaan menawarkan insentif skim potongan cukai dua kali bagi majikan yang
mengambil graduan menganggur bekerja dengan mereka berkuatkuasa pada
tahun taksiran 2004/2005 dan melibatkan graduan yang diambil bekerja
pada atau selepas 13 September 2003 (bagaimanapun, graduan berkenaan
perlulah mendaftar terlebih dahulu dengan pihak Unit Perancang Ekonomi).

Siswazah
jurusan Sastera adalah yang tertinggi iaitu sebanyak 31.1 peratus,
Ekonomi (11.3 peratus), Perakaunan (9.2 peratus), Pentadbiran
Perniagaan (8.8 peratus) dan Pendidikan Islam (8.6 peratus). Hampir 70
peratus daripada siswazah yang menganggur terdiri daripada mereka yang
mengambil lima kursus utama ini. Penonjolan Bumiputera dalam isu ini
selalunya dikaitkan dengan spekulasi berikut:

i. Punca
utama ramai bumiputera menganggur ialah kerana ramai daripada mereka
yang memilih bidang Sastera ataupun kursus yang tidak diperlukan oleh
pasaran kerja

ii. pemilihan
kursus di IPT yang tidak sesuai dengan keperluan pasaran menyebabkan
sebahagian besar golongan itu gagal untuk mendapatkan pekerjaan.

iii. kegagalan
siswazah bumiputera untuk mendapatkan pekerjaan dikaitkan dengan
keputusan peperiksaan yang tidak cemerlang dan tahap penguasaan bahasa
Inggeris yang rendah.

Selain
itu, sekadar memberi gambaran, kenyataan-kenyataan yang dibuat oleh
pihak berkuasa kerajaan yang berkaitan dengan pendidikan tinggi dan
guna tenaga seperti Kementerian Sumber Manusia, bukan sahaja memberi
petanda yang tidak menyenangkan, malah sering sahaja mengundang polemik
berpanjangan mengenai isu pengangguran siswazah ini. Kerajaan
dilaporkan bimbang dengan situasi semasa yang diberitakan bahawa sektor
swasta lebih memilih untuk menggaji graduan daripada universiti asing
dan kolej-kolej swasta tempatan berbanding graduan daripada universiti
awam negara ini (lihat, misalnya laporan akhbar The Star
20 Ogos 2003 “Private sector not keen on local graduates”). Alasan yang
dikaitkan masih juga sama, iaitu bahawa graduan tempatan tidak berupaya
(inability) untuk berkomunikasi dengan baik dalam bahasa Inggeris;
kurang mahir ICT; kurang kemahiran interpersonal; dan “teragak-agak”
melangkaui jangkaan dan harapan seperti kesanggupan untuk bekerja
melewati waktu bekerja yang normal.

Maklumat
dan data Jabatan Statistik Negara menunjukkan sehingga November 2001,
kira-kira 40,000 graduan dilaporkan menganggur. Majoriti daripada
mereka (lebih 60%) datangnya daripada kumpulan umur antara 20-24 tahun
dan merupakan penganggur kali pertama. Dari segi jantina, jumlah
graduan perempuan yang menganggur mengatasi graduan lelaki dengan
masing-masing berjumlah 61.2% dan 38.8%, memperlihatkan kemungkinan
pertalian pengangguran siswazah dengan jumlah pelajar perempuan yang
melebihi lelaki di institusi-insitusi pengajian tinggi. Perbandingan
antara etnik pula memberikan gambaran yang dijangkakan, iaitu siswazah
Melayu merupakan penganggur yang tertinggi bilangannya (52.2%).

Spekulasi
mengenai sebab-sebab berlakunya pengangguran di kalangan siswazah telah
banyak dibuat menerusi pelbagai kajian (misalnya yang diusahakan oleh
IPPTN 2004 Monograf 3; IPPTN 2004 Monograf 2; MTEN – Study on The Unemployment Situation in Malaysia
2003; Institute of Economic Growth UND 2000; 1998 Annual Survey of
Journalism & Mass Communication Graduates University of Georgia).

Antara lain, pengangguran siswazah dikaitkan dengan:

1. Pertalian antara kadar pertumbuhan ekonomi dengan penawaran siswazah;
2. Model pertumbuhan ekonomi yang berintensifkan modal;
3. Pertambahan mendadak jumlah tenaga kerja siswazah;
4. Kurangnya jalinan antara institusi pendidikan dengan industri;
5. Kurangnya latihan untuk persediaan pekerjaan;
6. Peningkatan mendadak jumlah penduduk dan penurunan kadar kematian;
7. Pengembangan pendidikan;
8. Kemelesetan ekonomi;
9. Kualiti pendidikan dan kebolehgunaan tenaga siswazah;
10. Ketrampilan
    dan kemahiran siswazah dalam aspek-aspek tertentu seperti penguasaan
    bahasa kedua dan ketiga dan kemahiran berkomunikasi.

Perdana
Menteri, Datuk Seri Abdullah Hj. Ahmad Badawi sewaktu mengumumkan
barisan kabinet negara beberapa bulan lalu mencerminkan kesungguhan
kerajaan dalam mengemaskinikan institusi pendidikan negara apabila
Kementerian Pendidikan dipecahkan menjadi dua buah kementerian
berlainan yang mempunyai tanggungjawab dan peranan yang berbeza.
Kementerian Pelajaran yang diterajui oleh Datuk Hishamuddin Tun Hussien
diberi tugas mengendalikan institusi pendidikan di peringkat sekolah,
manakala Kementerian Pengajian Tinggi, di bawah pimpinan Datuk Dr.
Shafie Mohd Salleh, bertanggungjawab menentukan haluan institusi
pengajian tinggi negara. Media massa melaporkan walaupun kedua-dua
pemimpin ini baru menerajui kementerian masing-masing untuk tempoh
waktu yang singkat, namun tugas berat sudah menanti, khususnya apabila
Perdana Menteri menyebut - dalam ucapannya pada Sidang Kemuncak
Pendidikan 2004 yang berlangsung di Kuala Lumpur baru-baru ini -
mengenai kedudukan sebenar Institusi Pengajian Tinggi Awam (IPTA)
tempatan.

Kata beliau (Perdana Menteri),

“Dalam
ukur rujuk Asiaweek 2000 bagi kajian universiti di Asia, universiti
berkedudukan tinggi di Malaysia hanya berada pada kedudukan yang ke-47
daripada 77 buah universiti yang terlibat dalam kajian berkenaan. Bukan
Top 10, bukan Top 20, malah tidak terletak pada kedudukan separuh
teratas.”

Selain itu, beliau turut menggariskan apa yang dikatakan sebagai kelemahan-kelemahan ketara yang melanda IPTA
ketika ini. Antaranya, kurang kemahiran berkomunikasi, kurang kemampuan
berfikir, kurang inisiatif dan kurang keyakinan diri di kalangan
graduan IPTA di negara ini, yang akhirnya menyumbang kepada
peningkatan kadar pengangguran di negara ini. (perkataan bergaris
adalah tambahan penulis sekadar menunjukkan penekanan kepada institusi
pendidikan tinggi awam, dan bukannya swasta. Bagaimanapun, kertas ini
tidak memberi ruang kepada perbincangan mengenai institusi pendidikan
tinggi swasta).

3.0 Penganggguran Siswazah: Antara Kepercayaan & Realiti

Mungkin,
kelihatannya amat sukar bagi sesiapapun – khasnya mereka yang berada di
persekitaran universiti - untuk menelan sedemikian mudah kenyataan yang
menyebut bahawa pengangguran siswazah di negara ini semakin meruncing.
Lebih-lebih lagi apabila kebimbangan serupa itu ditujukan terus kepada
institusi pendidikan awam negara, yang seolah-olah memberi gambaran
bahawa dari semasa ke semasa, perbandingan sentiasa dibuat dengan
institusi pendidikan swasta. Lalu mereka yang tidak berpuas hati,
mungkin akan mengajukan soalan “Benarkah IPTS lebih baik daripada
IPTA?”

Namun
persoalan yang penting untuk difikirkan di sini bukanlah sama ada
kualiti pendidikan antara IPTA dan IPTS itu yang sebenarnya lebih
dititikberatkan, kerana bukan itu pokok persoalan yang dibentangkan
dalam kertas ini, sebaliknya isu ini lebih berkaitan dengan governans,
iaitu kedudukan kerajaan selaku “pemegang saham” yang mengamanahkan
seluruh IPTA untuk beroperasi dengan cara terbaik demi kemanfaatan
rakyat seluruhnya (yang merupakan pemodal secara tidak langsung).

Soal
peninggian kualiti perkhidmatan, pentadbiran, dan governans universiti
dalam memberikan pendidikan berkualiti adalah persoalan asas yang
releven di sini. Isu pengangguran perlu dibaca bersama-sama dengan
pengembangan dan pembangunan pendidikan, selain daripada faktor-faktor
lain yang dikatakan menyebabkan meningkatnya bilangan siswazah
menganggur.

Adakah
sebarang kaitan, misalnya isu kekurangan tenaga kerja dalam
“bidang-bidang khusus” seperti yang ditonjolkan oleh Kementerian Sumber
Manusia, dengan isu pengangguran siswazah? Tentu sahaja isu ini menjadi
penting sehinggakan kerajaan terpaksa mempertimbangkan untuk membawa
masuk pekerja-pekerja mahir dan separa mahir daripada negara China
untuk diberikan pekerjaan dalam bidang-bidang khusus (www.mohr.gov.my).

Jelas sekali, dari sudut ini, kebolehgunaan tenaga (atau employability)
sepertimana yang diungkapkan oleh bukan sahaja kerajaan, malah
industri, menjadi isu utama yang didepani oleh setiap institusi
pendidikan tinggi negara.

Ini kerana IPTS yang merupakan komponen
penting dalam sektor pendidikan tinggi bukan saja menjadi penyumbang
golongan berijazah di negara ini tetapi juga memainkan peranan penting
dalam konteks usaha hendak menjadikan Malaysia sebagai hub pendidikan
antarabangsa.

Sesungguhnya, kewibawaan institusi pengajian
tinggi awam (IPTA) dan IPTS perlu sentiasa dipertingkatkan untuk
memperbaiki tahap pendidikan nasional di samping menjadi penyumbang
pendapatan negara melalui kehadiran pelajar-pelajar luar negara.

Kita percaya banyak IPTS khususnya yang
diusahakan oleh bukan bumiputera telah berjaya dalam peranan mereka
sebagai institusi pendidikan dan ekonomi.

Bagaimanapun, hanya sebilangan IPTS bumiputera
yang berjaya mempertahankan kedudukannya sebagai institusi pendidikan
yang beroperasi secara komersial.

Tetapi ternyata, lebih banyak IPTS bumiputera
gagal atas pelbagai sebab yang kuncinya dikatakan adalah kemerosotan
kemasukan pelajar akibat kurangnya penajaan daripada Perbadanan Tabung
Pendidikan Tinggi Negara (PTPTN) dan Majlis Amanah Rakyat (Mara).

Keadaan ini mendedahkan betapa bergantungnya
IPTS bumiputera terhadap penajaan daripada kerajaan berupa dana PTPN
dan Mara bagi melangsungkan operasi mereka.

Bagaimanapun daripada laporan yang diterima
daripada pelbagai pihak, kita juga sedar bahawa sebelum isu ini timbul,
banyak IPTS bumiputera telah gagal yang puncanya tidak berkaitan dengan
PTPTN dan Mara kerana pada masa itu, tidak timbul soal kekurangan
penajaan.

Dalam hal ini, kita percaya kelemahan
pengurusan adalah sebenarnya merupakan punca kepada kegagalan IPTS itu,
seperti mana juga syarikat-syarikat perniagaan bumiputera yang lain.

Pada keseluruhannya juga kita perlu bertanya
apakah punca kegagalan itu dapat dikesan daripada peringkat perancangan
awal lagi ketika mana bermulanya percambahan IPTS bumiputera ekoran
penggubalan dasar baru kerajaan.

Kita percaya banyak IPTS bumiputera yang
ditubuhkan itu sejak awal lagi tidak mempunyai dana mencukupi dan hanya
berharap pada pembayaran yuran pelajar-pelajar.

Sementara pelajar-pelajar yang juga dari
kalangan bumiputera dipercayai tidak mampu membiayai pendidikan mereka
sendiri dan terpaksa bergantung pada pinjaman PTPTN dan Mara.

Justeru, selagi PTPTN dan Mara dapat membiayai
mereka, maka IPTS bumiputera ini dapat menjalankan operasi. Tetapi
keadaan ini tidak dapat diteruskan kerana PTPTN dan Mara telah
menghentikan pembiayaan mereka akibat kekurangan dana.

Akibatnya negara kehilangan satu sektor IPTS
bumiputera sementara pelajar-pelajar bumiputera juga tidak dapat
meneruskan pengajian mereka.

Dalam hal ini, kita juga prihatin tentang
ketidakmampuan masyarakat bumiputera membiayai anak-anak mereka sendiri
ke peringkat pendidikan tinggi tanpa bantuan kerajaan.

       
      

This number is based on a scientific formula that compares how many
questions you answered correctly on the Classic IQ Test relative to
others.

Your Intellectual Type is Precision Processor. This
means you’re exceptionally good at discovering quick solutions to
problems, especially ones that involve math or logic. You’re also
resourceful and able to think on your feet.

I just took this test on Tickle and thought you’d like it, too.  Take it and see how you score.

The Classic IQ Test
http://web.tickle.com/invite?test=3001&type=t

Try it.. you never know.

Hmm yesterday news, Ministry of Education Malaysia was considering about early school holidays.. hmm I don’t know how to comment about this matter. Ever since the end of Dr M era, Malaysians experienced drastic change, not getting better, but lessen. In this year itself, the price of petroleum increase multiple times, PETRONAS still considering about subsidising the oil, firstly the goverment wants to deminishes the subsidising of oil, but now, they reconsidering back. To many uncertainties. What else? Hmm.. the investment in bio-technology. Until today, we can’t even feel the heat about it, is it only just suggestion? or it will be developed? nobody knows yet. Unlike during Dr. M, the Cintai IT campaign was launched aggresively until all Malaysians can feel the change and everyone moving towards it, and as the results… the MSC project, Putrajaya and Cyberjaya. As well KLIA and KLCC. Now? we only feel that the standards of living in Malaysia getting tight and strangling our neck. Even know, after having my own car, still considering about whether worth it or not for having it. Was thinking about to sell it back and use my crv back.. (share with my parents - at least we can share paying the tax, petroleum and the car itself). Sigh, things are getting pretty hectic nowadays. For my technology friends, we must start thinking now about diversion, relying on our course totally nowadays won’t help us in the future, broaden our minds, prepare to accept anything that comes in the day after. More importantly, start to think this way.. "I want to be an EMPLOYER in the future", no longer looking for job opportunities in the classified or Jobstreet.com. If you want to be successful in the real world. Get real, be Independent.. not too relying on jobs around. I get feedbacks from my clients, parents and people at my workplace. I’m not being racism, but this is the fact, most of our malay people are very sick. Not creative, lack of innovation and we always think that we are too great then others. I have a friend, he’s the same age as me. He’s SPM, not that beautiful, and his family? not that rich. But I respect him compared to those who has degree or diploma in hand. Why? Well it started this way, when others are happy to get a place in university, he was struggling looking around for job, since he has to financed his sister who has a bright future. From working as a cashier in local coffee house, now he’s working with our very own Airline Company. His qualification? SPM. I learnt something from this, the paper itself is nothing nowadays. Just as per requirement. Try browsing the internet. Trust me, you can find some international universities abroad.. SELLING degrees cert for just as low as $90. So what value does degrees has today? Just $90? or about RM 3xx ++? I’m not saying we should step out from university and start working.. no that’s not about it. It’s about knowing your true performace and work based on your potential. Your performance and your very own potential is your true certificate. The scroll? just a piece of paper. What matters? The knowledge in mind plus your effort in putting your knowledge into practice. Heavy discussion huh? Well Malaysians, especially the Malay community. Wake up from your deep slumber. This is not the time to enjoy our 48th Independence yet. Think.. what we have done for our nation, our religion, our people and ourself. Then we can be truly successful. Thinking itself won’t work. Action speaks louder than words. Get into gear and let’s get the job done. Just a piece of mind to share with all of us.

Hmm as for me.. switching from technology fields into huhu Mass Communication. I’ll pray I will be able to fly high this time. God, lend me a pair of wings and heal my soul so I can live this life for the best of ummah, my family and myself, insya-Allah. Work hard, pray hard, study smart, and lead a happy life.

Take care, and good luck.
Regards.